ฉากที่ 15 / ห้องชีวิตนอกกรุงเทพฯ  ( Village Life ) / เช้า

 

ห้องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวัฒนธรรม การละเล่นของเด็กไทย วิธีหรือของที่ใช้ในการดักจับสัตว์ รวมทั้งความเชื่อของคนในสมัยนั้น ในที่นี้ข้าพเจ้าคิดว่าน่าจะหมายถึง ชีวิตของชาวชนบทในสมัยนั้นเป็นเช่นไร

 

 

ฉากที่ 16 / ห้องแปลงโฉมสยามประทศ  ( Change )  / เช้า

ภายในห้องนี้จะมีการบอกเล่าด้วยภาพไขลาน 2 ส่วน  คือ  เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเกิดถนนหนทาง  ไม่เพียงแต่การคมนาคมที่เปลี่ยนแปลงเท่านั้น  หากยังเปลี่ยนวิถีชีวิตของผู้คนที่คุ้นชินกับสายน้ำและความแช่มช้า  นับจากนี้ไปถนนจะเร่งกงล้อแห่งความเปลี่ยนแปลงให้สยามเปลี่ยนโฉมไปตลอดกาล  นอกจากนี้ภายในห้องยังมีการจัดแสดงของใช้เก่าๆ ในสมัยก่อนอยู่มากมาย ไม่ว่าจะเป็น โทรศัพท์ ตู้รับจดหมาย เครื่องพิมพ์ดีด รวมทั้งเสื้อผ้าสมัยเก่าอีกด้วย

 

ข้าพเจ้าส่องกระจกไปพลางคิดไปพลาง ...คนสมัยก่อนใช้กระจกใหญ่ขนาดนี้รึป่าวนะ … ข้าพเจ้าปล่อยให้ความสงสัยของข้าพเจ้าค้างคาอยู่อย่างนั้น จนไปถึงห้องต่อไป

 

 

ฉากที่ 17 / ห้องกำเนิดประเทศไทย  ( Politics & Communications ) /  เช้า

 

ห้องนี้จะบอกเรื่องราวของสื่อต่างๆ ทั้งหนังสือพิมพ์เล่มแรกๆ สื่อวิทยุ ที่ถือกำเนิดขึ้นมาในช่วงนั้น และจะบอกเล่าเกี่ยวกับเครื่องมือสร้างชาติ การอวสานของระบบสมบูรณาญาสิทธราชย์ ที่สำคัญในห้องนี้ยังมีสถานีวิทยุโทรทัศน์ จำลอง ที่มีโต๊ะสำหรับอ่านข่าวเพื่อให้ผู้เข้าชมสามารถเข้าไปทดสอบได้อีกด้วย  แต่น่าเสียดายที่พวกข้าพเจ้าไม่ได้มีโอกาสเข้าไปถ่ายรูปขณะอ่านข่าว เนื่องจากในขณะนั้น มีนักศึกษาจากสถานที่อื่นกำลังถ่ายทำงานกันอยู่

 

 

ฉากที่ 18 / ห้องสีสันตะวันตก ( Thailand and the World ) / เช้า

 

หลังจากที่ข้าพเจ้าก้าวเข้ามาสู่ห้องนี้ ข้าพเจ้าได้พบตระการตาของสีสันต่างๆ ที่ถูกจำลองตกแต่งให้เหมือนกับว่าเราอยู่ในผับช่วงยุค 70 อย่างไรอย่างนั้น

 

ข้าพเจ้า

น้องสาว~ ขอนมจืด แก้วนึง

 

อีฟ

.....

 

 

ฉากที่ 19 / ห้องเมืองไทยวันนี้  ( Thailand Today )  / เช้า

 

ห้องนี้จะเต็มไปด้วยโทรทัศน์ที่สัมภาษณ์คนไทยหลายๆ ถึงความเป็นอยู่และวิถีชีวิตในปัจจุบัน ว่าเป็นเช่นไร ซึ่งสามารถแสดงให้เห็นว่าเรามีความเป็นไทยที่อยู่บนพื้นฐานของความหลากหลาย  ความเป็นไทยที่รู้จัก “เลือกรับ-ปรับใช้” ผสมผสานสิ่งดีงามจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของเรา 

 

ฉากที่ 20 / คือห้องมองไปข้างหน้า ( Thailand Tomorrow ) / เช้า

 

และแล้ว ข้าพเจ้าก็เดินทางมาถึงปลายทางของการเดินทางจนได้ ในห้องนี้เป็นห้องที่เราสามารถใส่ความคิดเห็นของเราได้ว่า ในอนาคตถ้าหากว่าเราได้เป็นนายก เราจะทำอะไรให้ประเทศ ซึ่งเมื่อเราใส่ข้อมูลลงไปแล้ว ข้อความของเราก็จะไปปรากฏบนกำแพง ซึ่งจะปรากฏเป็นความคิดติดขึ้นมาในเงาของเรา กลายเป็นภาพราวกับว่า เรากำลังคิดอะไรอยู่ แต่ข้อความความคิดที่ขึ้นมา มันมักจะไม่ขึ้นมาตรงกับเงาเรา ...ซะงั้น

 

ข้าพเจ้า

ไหนหว่า ความคิดเรา

 

พนักงาน A

เอ่อ น้องค๊ะ น้องต้องไปเดินใกล้กำแพง ให้เกิดเงา ความคิดมันถึงจะขึ้นมานะค๊ะ....

 

ข้าพเจ้าเดินออกไป พร้อมกับคนอีกกลุ่ม .... ความคิดคนอื่น เข้ามาพัวพันหัวข้าพเจ้าหมดเลย...

 

เพื่อนๆ

ก้องๆ นู่นๆ ของแกขึ้นมาแล้ว

 

ข้าพเจ้าหันรีหันขวาง คิดในใจว่า ไหนว๊ะ แต่แล้ว ข้าพเจ้าก็เจอะ ของข้าพเจ้า ในที่สุดข้าพเจ้าก็ได้ถ่ายรูปข้าพเจ้าคู่กับความคิดของข้าพเจ้าสมใจอยาก

 

 

ฉากที่ 21 / หน้าMuseum Siam / เช้าอยู่ แต่ฝนหยุดตกแล้ว

ข้าพเจ้า

ป่ะๆ ไปถ่ายแผ่นหินจารึกชื่อ Museum Siam กัน

 

แก้ม

ไปทางนู้นดีกว่า น่าจะมีป้ายชื่อMuseum Siam เหมือนกัน

 

เพื่อนๆ

อ่าว ไม่มีแฮะ ....

 

ข้าพเจ้า

นั่นไง ว่าแล้ว อดจริงๆด้วย -   -‘

 

และแล้วการเดินทาง ไปMuseum Siam ในวันนี้ก็ต้องจบลง เป็นอีกหนึ่งวันที่สนุกมาก ได้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับตัวเรา และประเทศของเราอีกเยอะด้วย ขอบคุณเพื่อนๆมากนะ ที่ไปด้วยกันวันนั้น

 

ขอบคุณนะ

ฉากที่ 8 / ห้องสุวรรณภูมิ ( Suvarnabhumi ) / เช้า

 

ห้องนี้เป็นห้องที่ พวกข้าพเจ้าใช้เวลามากที่สุดเพราะเป็นห้องที่กว้างที่สุด เนื่องจากห้องนี้เป็นห้องที่ทำให้เรารู้จักกับคำว่า “สุวรรณภูมิ” ว่าเป็นดินแดนแห่งทอง  โดยบรรยากาศภายในห้องนี้ได้มีการจัดแบ่งเป็นสัดส่วน , มีการบอกเล่าถึงการเกษตร, การค้า  โดยมีเกมส์ที่ให้เราแลกเปลี่ยนสินค้ากับตัวละครชาติต่างๆ, การสร้างเมือง  ซึ่งมีตัวอย่างการ์ตูนวรรณคดีให้เราได้รับชม โดยมีการทำให้ผู้เข้าชมเกิดการมีส่วนร่วม  โดยการให้ข้าพเจ้าตีกลองเพื่อเปลี่ยนหน้า, เรื่องความเชื่อ-ผี-พราหมณ์-พุทธ  โดยมีการจัดฉากในสมัยสุวรรณภูมิ  และให้ผู้เข้าชมร่วมเล่นเกมส์กับทางพิพิธภัณฑ์โดยการใช้ไฟฉายที่ทางพิพิธภัณฑ์เตรียมไว้ให้เพื่อใช้ในการหาผี-พราหมณ์ และพุทธ  บนฉากนั้นเมื่อเราส่องไฟฉายไปโดนวัตถุ, โบราณสถาน  หรือบุคคลที่สำคัญๆ ก็จะปรากฎขึ้นเป็นจุดเด่นชัดขึ้นมา

 

ข้าพเจ้า

นานแล้วนะ ไปห้องต่อไปดีกว่ามั้งเนี่ย

 

ข้าพเจ้าจึงเดินทางไปห้องต่อไปก่อน พร้อมกับนุ่น และแก้มซึ่งห้องต่อไปที่พวกข้าพเจ้ากำลังจะก้าวเข้าไปนั้น คือห้อง ห้องพุทธปัญญา ( Buddhism )

 

 

ฉากที่ 9 / ห้องพุทธปัญญา ( Buddhism ) / เช้า

 

เป็นห้องที่ค่อยข้างมืดสลัว และมีเสียงสวดมนต์คลอเบาๆ เหมือนจะเป็นห้องที่ทำให้จิตใจเราสงบ ห้องนี้ มีเสาใหญ่ตั้งอยู่ 4 เสา ซึ่งแต่ละเสาจะจารึกเรื่องราวที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา นอกจากนี้ตรงกลางยังมีที่นั่งเหมือนจะใช้สำหรับให้เรานั่งสมาธิยังไงอย่างนั้น

 

 

ฉากที่ 10 / ห้องกำเนิดสยามประเทศ ( Founding of Ayutthaya )  / เช้า

 

เมื่อข้าพเจ้าเดินเข้ามาในห้องนี้ สิ่งแรกเลยที่ข้าพเจ้าเห็นเป็นสิ่งแรกก็คือ กระดานผ้าที่จารึกเรื่องราวเกี่ยวกับว่า การกำเนิดของกรุงศรี เกิดมาจากไหน นอกจากนี้ ยังมีเรื่องราวตำนานของคน 5 คนที่ถูกเล่าผ่าน interactive รูปแบบหนังสือนิทาน ซึ่งทำให้พวกข้าพเจ้าสามารถเลือกได้ว่า จะรับชมเรื่องราวของใครก่อน และเมื่อพวกข้าพเจ้ารับชมนิทานต่างๆจนอิ่มหนำใจแล้ว พวกข้าพเจ้าจึงค่อยๆเดินทางไปสู่ห้องต่อไป นั่นก็คือ ห้องห้องสยามประเทศ ( Siam ) นั่นเอง

 

 

ฉากที่ 11 / ห้องสยามประเทศ ( Siam ) / เช้า

 

ห้องนี้เป็นห้องที่เล่าถึงความเป็นมาของกรุงศรีอยุธยา  และกล่าวถึงสภาพภูมิศาสตร์ที่เหมาะสมของกรุงศรีอยุธยา ที่มีความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติ บรรยากาศภายในห้องนี้จึงมีการประดับตกแต่งห้องด้วยเรือขนาดต่างๆ  อาจเป็นการแสดงให้พวกข้าพเจ้าได้เห็นว่ากรุงศรีอยุธยานั้นเป็นอาณาจักรที่อยู่ใกล้ทะเล นอกจากนี้ในห้องนี้ ยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับ วิถีชีวิต และ กฏหมายต่างๆในสมัยนั้นอีกด้วย

 

ข้าพเจ้า

เสียงอะไรเนี่ย ดังตู้มๆ น่าสนใจจัง แต่รู้สึกเพื่อนๆยังดูไม่ทั่วห้องเลย .....ไปก่อนดีกว่า

 

ด้วยเสียงอันดังสนั่นจากห้องข้างๆ ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกสนใจนักแล ทำให้ข้าพเจ้าต้องขอตัวเข้าไปในห้องต่อไปก่อน ข้าพเจ้าแอบเห็นป้ายหน้าห้องเขียนไว้ว่า ห้องสยามยุทธ์ ( The War Room ) 

 

 

ฉากที่ 12 / ห้องสยามยุทธ์ ( The War Room ) / เช้า

 

ข้าพเจ้าไม่ผิดหวังเลยที่สนใจห้องนี้เป็นพิเศษ ห้องนี้มีการใช้โมเดลจำลองประกอบกับการใช้เทคนิค 3 มิติ  ( ซึ่งเป็นตัวอย่างของการทำสงครามระหว่างกรุงศรีกับพม่า ) ซึ่งถ้าเรามองผ่านกล้องวิดีโอนั้น ภาพที่เราได้เห็นนั้นราวกับเรากำลังนั่งดูละครเวทีที่มี effect อลังการเลยทีเดียว แต่ความสนใจในห้องนี้ไม่ได้มีเพียงแค่นี้ แต่ยังมีตัวอย่างของอาวุธในสมัยก่อนและ มินิเกมส์ที่ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่สร้างขึ้นมาอีกด้วย

 

ข้าพเจ้า

ว้าว เกมส์จัดทัพ .... มีให้เลือก สองข้อ เรียน กับ ออกรบ .... ออกรบดิ Go!

 

ผลจากการที่ไม่เรียนรู้ก่อน ทำให้ทัพของข้าพเจ้าพ่ายแพ้ลงอย่างง่ายดาย...ข้าพเจ้ายืนแสยะยิ้มแหะๆ นิดหน่อยก่อนหันหัวไปทางอื่นแทน ซึ่งทิศทางที่ข้าพเจ้าหันไปนั้นทำให้ข้าพเจ้าได้เห็น นุ่นกำลังยิงปืนใหญ่ โดยมีแก้มเป็น หัวหน้าเชียร์ลีดเดอร์ที่คอยเชียร์นุ่นอยู่ และแล้วนุ่นก็ขจัด กองทัพศัตรูด้วยปืนใหญ่คู่ใจซะอยู่หมัด หลังจากที่พวกเรารู้สึกภาคภูมิใจกับชัยชนะที่ข้าพเจ้าคิดว่าได้มาอย่างง่ายดายเหลือเกินนั้น จึงก้าวเดินข้ามไปที่ห้องต่อไป ที่มีชื่อว่า................เชิญชมต่อที่ชั้น2

 

 

ฉากที่ 13 / ห้องแผนที่  ความยอกย้อนบนแผ่นกระดาษ ( The Map Room ) / เช้า

 

ห้องต่อมาที่ข้าพเจ้าเดินเข้ามา คือห้องห้องแผนที่  ความยอกย้อนบนแผ่นกระดาษ ( The Map Room ) ห้องนี้มีรายละเอียดเหมือนกับชื่อห้องนั่นเอง ก็คือเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับแผนที่โลก

และการเสียดินแดนของไทย นอกจากนี้ ยังมีเกมส์ให้เล่นอีกด้วย

 

ก้อง

เกมส์อะไรเนี่ย อีฟ

 

อีฟ

ไม่รู้ดิ

 

...ข้าพเจ้าจึงต้องค่อยๆส่อง และดูว่ามันเป็นเกมส์อะไรเอง หลังจากข้าพเจ้าดูเอาคร่าวๆแล้วนั้น จึงทำให้พอทราบได้ว่า มันเป็นเกมส์ที่คล้ายๆ เกมส์ Sim City หรือ เกมส์สร้างเมืองจำลองนั่นเอง หลังจากที่พวกเราดูกันเสร็จแล้ว จึงเดินทางไปสู่ห้องต่อไป

 

 

ฉากที่ 14 / ห้องกรุงเทพฯ  ภายใต้ฉากอยุธยา ( Bangkok, New Ayutthaya ) / เช้า

 

จะเป็นเรื่องราวของสงครามใหญ่ที่อยุธยาพ่าย เรื่องราวการกำเนิดใหม่ของกรุงศรี และความเป็นมาของชาติต่างๆที่เข้ามาทำการค้าในสมัยกรุงศรีด้วย นอกจากนี้ภายในห้องนี้เราจะพบกับสิ่งของประจำชาติมากมายของแต่ละชนชาติที่เข้ามาทำการค้ากับประเทศของเราอีกด้วย หลังจากนั้นเราจึงเดินทางที่ห้องต่อไป

 

 

 

วันยุ่งๆของกระผม

แหม่ ช่วงนี้ มัวแต่วุ่นวายกะปัญหาต่างๆ นาๆ  เลยมะมีเวลาว่าง มาอัพได ซะบ้างเลย ....

ว่าเข้านั่น จริงๆ มันก้อแค่ขี้เกียจล่ะว้า  ( ... แหะ แหะ )

ง่ะ อะไรต่อดีอ่ะ แง่มๆ เอาตามหัวข้อเลยละกาน  จะเว่าไว้ละกันว่า ตั้งกะก่อนสอบถึงบัดนี้ ทำอะไร มีงานอะไรบ้าง ~~

โผ่ะ ช่วงก่อนสอบ เต็มไปด้วย งาน งาน งาน ของ คราสเรียนแต่ละวิชา 

ส่วนมากจะมีแต่ ที่จะต้องทำ พรีเซนต์แปลกๆ ~~  ซึ่ง เราก้อไม่ค่อยได้ใช้หัวเน่าๆในการ คิดอะไรมากนัก

เพราะมี คนที่เค้า จัดการไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่ง มันก้อตรงใจ เราเยย  ~~ ช่วงต่อๆมา ก้อมี งาน โผล่เข้ามาเรื่อยๆ ~~~

แหม่ ช่างน่าเบื่อเสียนี่กระไร

 .... ก่อนสอบ1วันจารย์ยังจะสั่งงาน เขียนภาษาประกิตส่ง อีก ~ - * - ไม่เหนใจบ้างเรยหนอ จารย์พิเศษเนี่ย

ตอนแรก ก้อไม่ได้คิดไรหรอก เรื่องงานเนี่ย  แต่มาคิดหลังจากที่รู้ว่า วันต่อไป สอบ -*- ยังมะได้อ่านเลย เพิ่งมารุตัว ตอน 4ทุ่ม  งานประกิตส่งก่อนเที่ยงคืน

=   = ''  เครียด เรย  !!

แต่ ก้อผ่านพ้นมาได้ แบบ ชิว ชิว (หรอว๊ะ?) สุดท้ายก้อตื่นเช้าไปอ่านหนังสือ ที่ม.

ปรากฏ วิชาที่สอบคือวิชา อาจารย์โอม ( AD430 มั้ง) -  - วิชาที่ใช้หัวคิด  มี ตัวหนังสือที่ให้อ่าน ทั้งหมด  4 คำ หลักๆ  ...

นั่น ก้อคือ บันได โคนา 4ขั้นที่ได้กล่าวไป ในสเปซ ก่อนหน้า หน้านี้ 

-   - และแล้ว ก้อ นั่งหลับ  จนถึงเวลาสอบ เข้าไปสอบตามปกติ  ตอบคำถามแบบ ปกติ  -  -  บ้า บ้า บอ บอ ไร้ ซึ่ง แก่นสารอีกนิโหน่ย ไม่ถึง ครึ่งชั่วโมง แล้วก้อ หลับ
แหะ แหะ   แล้วกลับบ้าน~~~

วันสอบต่อๆมา ก้อไม่มีปัญหาอันใด  เพราะเอาหนังสือมา เริ่มนั่งอ่าน ตามปกติก่อนสอบ 2-3 ชม. >_<

มีคนมากมาย มาถามว่า ทำได้ ไหม ....  ตอบไปอย่างมั่นใจ ว่า ได้ทำ ล่ะ    -  - *  ก้อไม่รุนิ ว่ามานถูกม๊ะ

ใครจะกล้าบอกว่าทำได้เล่า ~ แหม่   ...

ในที่สุด     !! วั น ที่สอบเสร็จ ก้อมาถึง   วันนั้นช่างเปนวันที่มีความสุขเสียนี่กะไร 

ในสมองมีแต่เรื่อง พัก เที่ยว เล่น ยิปปี้~~ 

.....แต่แล้ว -   - ฝันถล่มทลาย  ปรากฏว่า มีงาน ต่างๆ นาๆ  พุ่งเข้ามาบานเรยครับ

กลายเปนว่า   หลังสอบ แทบจะไม่ได้พักเยย ง่ะ T-T  sad อย่างแรง

พอ เริ่มเปิดเรียนอีกครา  ก้อมีงาน ไฟนอลโปรเจค  ชิ้นใหญ่ หญ่าย ของ วิชา โคนากะสังคม มานั่งเคร่งเครียดทำกัน

แล้วยังมีงาน (นอกตำรากะกลุ่มผองพี่) ทำหนัง + VTR กิจกรรมที่ สสส.จัดขึ้นที่ แถวๆ สนามกีฬา นิมิบุตร(เขียนงี้ป่าวหว่า) อีก 
นั่งทำ prop. มัน ตั้งกะ บ่ายยัน ตี 5  -  -แล้ววันต่อมา ..ไม่ใช่ดิ ในวันเดิม นี่แหละ ก้อต้องตื่น ตอน 6โมง มา บวงสรวง+กะเตรียมของเดินทางไปทำงานที่ นิมิตบุตร
โอ้วจอร์จ เปนไร ที่ โคตรง่วง สภาพไม่ต่างไปจากซากศพเดินได้

-   - เกือบอาทิตย์แล้ว กระมัง ที่ไม่ได้เข้ามาเล่นเอ๋ม เล่นเอ็ม - * -มัวแต่ทำนู่นทำนี่ หงก หงก  - * -

อ๊าค แล้วช่วงนี้ ยังมี ต้องไป ต้อนรับขับสู้ ญาติที่มาจาก แคนนาดา อีก  โอ้ว~~~~~~~~

เหนื่อยซิง ซิง นะ  

....โผ่ะ!! แล้ว มะไหร่ จะหมดฟ่ะนี่  -   - ชักเนือยๆ เน้อ    แต่ นะ สู้ต่อปายทาเคชิ 

 

อ่ะ อ้ะ อ่า ไว้ พบกันใหม่ละกันนะ ทุกๆ คน  >_< เฮ ~~~~